Metoda Ocieplania Lekka Mokra
Wzrastająca świadomość ekologiczna naszego społeczeństwa, oraz regularnie zwiększające się opłaty za ogrzewanie sprawiają, że wrasta zainteresowanie sposobami odzyskiwania ciepła w budynkach mieszkalnych i przemysłowych.
Aktualnie obowiązujące w naszym kraju przepisy prawne – ustawa Prawo budowlane oraz rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim
powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – nakładają obowiązek projektowania i wykonywania obiektów budowlanych w sposób zapewniający oszczędność energii i odpowiednią izolacyjność cieplną przegród budowlanych.
W tym artykule chciałbym przedstawić Państwu wady oraz zalety popularnej metody ocieplania: techniką lekką mokrą.
Nazwa metody lekkiej mokrej posiada swoje wytłumaczenie w fakcie, iż ciężar właściwy ocieplenia razem z tynkiem wynosi tylko 10-30 kg/m2- więc wartość ta nie jest duża. Nazywamy ją mokrą, gdyż aby rozrobić klej i tynk potrzebowali będziemy wody. Metoda ta polega na przytwierdzeniu styropianu lub wełny mineralnej za pomocą kleju i pokryciu go tynkiem cienkowarstwowym. Dawniej spotykało się metodę ciężką mokrą, w której stosowano stalową siatkę wzmacniającą (zamiast włókna szklanego) i tradycyjny, a więc ciężki tynk cementowo-wapienny o grubości 1,5-2,5 cm. Metoda ta w chwili obecnej nie jest stosowana.
ZALETY METODY LEKKIEJ MOKREJ:
Z jej pomocą jesteśmy w stanie uzyskać niewielką grubość przegrody, lecz mimo to zachowa ona doskonałe parametry termiczne (tynk, mur, izolacja termiczna, tynk cienkowarstwowy tworzą ścianę o łącznej grubości zaledwie 2+18+12+1=33 cm i współczynniku przenikania ciepła U=0,25-0,30 W/m2K). Koniecznie należy w tym miejscu wspomnieć, że dla wielu osób idealna ściana powinna posiadać grubość pergaminu , ponieważ wtedy nie zabiera cennej powierzchni użytkowej;
metoda ta pozwala na całkowite wyeliminowanie mostków termicznych. Warunkiem niezbędnym jest jednak poprawne wykonanie oraz zastosowanie materiałów posiadających odpowiednią jakość.
Technologia ta jest ogólnodostępna oraz powszechnie stosowana
WADY:
Metodę tą charakteryzuje spora wrażliwość na błędy wykonawcze. Inwestor dowiaduje się o błędach wykonawcy dopiero po kilku tygodniach. Wyjść mogą takie niedociągnięcia jak szczeliny czy pęknięcia. Powinienem nadmienić że w tej metodzie naprawy należą raczej do trudnych i skomplikowanych.
można ją stosować tylko w ściśle określonych warunkach atmosferycznych – nie może padać deszcz, ani wiać silny wiatr, zakres optymalnej temperatury to 5-25°C, a duże nasłonecznienie praktycznie uniemożliwia wykonywanie robót.
