Czym jest beton komórkowy?
Beton komórkowy stanowi rodzaj materiału budowlanego, który charakteryzuje się dużą lekkością. Beton ten otrzymywany jest bowiem w wyniku wprowadzania gazu, najczęściej po prostu powietrza pod odpowiednim ciśnieniem, w plastyczną mieszankę cementową. Podczas tego procesu w materiale wytwarzają się jednorodne pory, które nazywa się właśnie komórkami.
Procesy wtłaczania powietrza mogą odbywać się dwojako. Po pierwsze, w wyniku chemicznej reakcji proszku aluminiowego, który wprowadza się do mieszanki cementu. Otrzymujemy wówczas gazobeton. Sposób drugi polega na dodaniu czynnika pianotwórczego, który wytwarza pęcherzyki powietrza podczas szybkiego mieszania materiału. Powstaje pianobeton.
Cechami betonu komórkowego są: wysoki skurcz, czyli zmiana objętości, oraz wysoki stopień odkształcalności cieplnej i wilgotnościowej.
Na system budowlany, z wykorzystaniem betonu komórkowego do tworzenia jednowarstwowych murów, składają się również nadproża, U-kształtki i inne elementy. Zastosowanie tego typu materiału ma jedną, kluczową zaletę – wykazuje się niską przewodnością cieplną. Dodatkowo jest ognioodporny, mrozoodporny, możliwe jest jego piłowanie, czyli łatwo poddaje się obróbce, jest lekki i dostępny w przystępnej cenie.
Wśród wad, o których oczywiście również należy wspomnieć, są: duża nasiąkliwość, mała wytrzymałość i kruchość.
Klasyfikacji betonu komórkowego dokonuje się ze względu na jego wytrzymałość na ściskanie (parametr podawany w MPa), objętościową gęstość (kg/m³), dokładność wykonania oraz kolor (biały, szary).
